Generator konfiguracji MCP
Utwórz konfigurację serwera MCP dla Claude Desktop, Claude Code, Cursor, VS Code, Codex CLI, Gemini CLI lub Devin Desktop (wcześniej Windsurf): wpisz polecenie lub URL serwera, a następnie skopiuj JSON lub TOML wraz z informacją, w którym pliku umieścić konfigurację.
Wejście
Wyjście
| Lokalizacja | Plik |
|---|---|
macOS | ~/Library/Application Support/Claude/claude_desktop_config.json |
Windows | %APPDATA%\Claude\claude_desktop_config.json |
Linux | ~/.config/Claude/claude_desktop_config.json |
Serwery zdalne | Ustawienia > Łączniki > Dodaj własny łącznik |
Instrukcja
Czym jest MCP?
Model Context Protocol (MCP) to otwarty standard, który pozwala asystentom AI korzystać z narzędzi i danych za pośrednictwem serwerów. Serwer to albo lokalny program uruchamiany przez asystenta na Twoim komputerze, który komunikuje się z nim przez standardowe wejście i wyjście (stdio), albo serwer zdalny, z którym asystent łączy się przez HTTP. Każdy asystent zapisuje swoje serwery we własnym pliku konfiguracyjnym, a każdy z tych plików wygląda nieco inaczej.
Jak z niego korzystać
- Wybierz klienta, czyli asystenta lub edytor, z którego korzystasz.
- Nadaj serwerowi nazwę składającą się z liter, cyfr, łączników i podkreśleń.
- W przypadku serwera lokalnego wpisz polecenie, które go uruchamia (np.
npx,uvxlubdocker), jego argumenty, po jednym w wierszu, oraz ewentualne zmienne środowiskowe, takie jak klucze API, w formacieKEY=value. Jeśli wkleisz do pola polecenia cały wiersz polecenia, przycisk podziału wewnątrz pola przeniesie wszystko, co następuje po pierwszym słowie, do argumentów. - W przypadku serwera zdalnego wybierz Zdalny URL i wpisz URL serwera oraz ewentualne nagłówki, np.
Authorization: Bearer <token>. - Skopiuj konfigurację do pliku wskazanego w sekcji Gdzie zostanie dodane lub ją pobierz. Jeśli plik zawiera już serwery, dodaj nowy wpis obok nich w
mcpServers([mcp_servers]w Codex), zamiast zastępować cały plik. - Uruchom ponownie aplikację lub ponownie załaduj jej serwery MCP.
W przypadku Claude Code, Codex CLI, Gemini CLI i VS Code pole Polecenie podaje też polecenie terminala, które samo doda serwer.
Klienci
| Klient | Plik konfiguracyjny | Warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Claude Desktop | claude_desktop_config.json |
Obsługuje tylko serwery lokalne. Serwery zdalne dodaje się w aplikacji w menu Ustawienia > Łączniki > Dodaj własny łącznik. |
| Claude Code | .mcp.json w katalogu głównym projektu |
Polecenie claude mcp add zapisuje natomiast serwery w ~/.claude.json, wyłącznie dla Ciebie. |
| Cursor | .cursor/mcp.json w projekcie lub ~/.cursor/mcp.json |
|
| VS Code z GitHub Copilot | .mcp.json w katalogu głównym obszaru roboczego lub ~/.copilot/mcp-config.json |
Starszy format servers w .vscode/mcp.json jest przeznaczony wyłącznie dla przestarzałego lokalnego środowiska VS Code. |
| Codex CLI | ~/.codex/config.toml |
Plik TOML. Nagłówki serwera zdalnego można ustawić tylko w pliku, a nie za pomocą codex mcp add. |
| Gemini CLI | .gemini/settings.json w projekcie lub ~/.gemini/settings.json |
Serwery zdalne używają httpUrl. |
| Devin Desktop (Windsurf) | ~/.config/devin/mcp_config.json lub .devin/mcp_config.json |
Windsurf zmienił nazwę na Devin Desktop. Klucze osobiste umieszcza się w pliku .devin/mcp_config.local.json, który nie trafia do systemu kontroli wersji. |
Chrome zapisuje pobrany plik o nazwie .mcp.json jako mcp.json, więc po przeniesieniu go na miejsce dodaj z powrotem kropkę na początku nazwy.
Bezpieczeństwo kluczy
Pliki konfiguracyjne przechowują klucze API jako zwykły tekst. Nie dodawaj pliku projektu z prawdziwymi kluczami do współdzielonego repozytorium. Większość klientów potrafi odczytać klucz ze zmiennych środowiskowych zamiast z pliku, każdy z własną składnią opisaną w jego dokumentacji.
Wszystko jest tworzone w przeglądarce, więc wpisane polecenia, adresy URL i klucze nie są nigdzie wysyłane.