Czym jest duży tekst ASCII?

Duży tekst ASCII tworzy każdą literę z kilku wierszy zwykłych znaków, dzięki czemu słowo staje się dużym banerem, takim jak te umieszczane na początku plików README, w nagłówkach kodu źródłowego i programach terminalowych. Najpopularniejszym formatem takich kształtów liter jest FIGlet - program z 1991 roku, którego pliki czcionek są nadal używane przez narzędzia wiersza poleceń, edytory kodu i strony internetowe. Ponieważ wynik jest zwykłym tekstem, działa wszędzie tam, gdzie używana jest czcionka o stałej szerokości.

Opis narzędzia

To narzędzie zamienia tekst na duże litery przy użyciu wybranej czcionki FIGlet. Zawiera 47 popularnych czcionek - od klasycznych Standard i Big po blokowe litery ANSI Shadow oraz trójwymiarowy wygląd Larry 3D. Możesz zmienić odstępy między literami, aby dopasować je do siebie, oraz zawijać długi tekst przy określonej szerokości, a następnie skopiować wynik lub pobrać go jako plik tekstowy.

Funkcje

  • 47 czcionek FIGlet, w tym Standard, Big, ANSI Shadow, ANSI Regular, Block, Doom, Slant, Small, Shadow, Colossal, Graffiti, Star Wars i 3-D
  • Wyszukiwanie na liście czcionek według nazwy
  • Odstępy między literami: ustawienie czcionki, pełna szerokość, dopasowanie, ściśnięcie lub nakładanie
  • Zawijanie długiego tekstu przy ustawionej szerokości, z łamaniem między słowami, jeśli to możliwe
  • Każdy wiersz tekstu wejściowego staje się osobnym wierszem dużych liter
  • Ostrzeganie o znakach, których wybrana czcionka nie może narysować
  • Kopiowanie wyniku lub pobieranie go jako pliku tekstowego

Jak to działa

Czcionka FIGlet przechowuje każdy znak jako małą siatkę tekstu o tej samej wysokości. Narzędzie umieszcza siatki liter obok siebie. Przy pełnej szerokości każda litera zachowuje całą swoją siatkę. Dopasowanie przesuwa litery ku sobie, aż się zetkną. Ściśnięcie idzie o krok dalej i scala krawędzie sąsiednich liter zgodnie z regułami zapisanymi w czcionce, a nakładanie scala je nawet wtedy, gdy reguły na to nie pozwalają. Pliki czcionek są wczytywane dopiero po ich wybraniu, a całe renderowanie odbywa się w przeglądarce.

Wskazówki

  • Wklej wynik do bloku kodu (trzy odwrotne apostrofy w Markdown, Discordzie lub Slacku), aby został wyświetlony czcionką o stałej szerokości. W przeciwnym razie litery się rozpadną.
  • Wiele czcionek zawiera litery tylko dla podstawowego alfabetu łacińskiego, cyfr i znaków interpunkcyjnych. Litery akcentowane, inne skrypty i emoji są pomijane, a narzędzie informuje, które z nich nie są obsługiwane.
  • Czcionki takie jak ANSI Shadow i Block używają blokowych znaków Unicode. W miejscu obsługującym wyłącznie ASCII, takim jak stary terminal, wybierz Standard, Big, Doom lub Slant.
  • Ustaw szerokość zawijania na 80 dla klasycznego terminala albo pozostaw to pole puste, aby zachować każdy wiersz w jednym wierszu.