Przeglądarka podpisów APK
Otwórz plik APK dla Androida, aby sprawdzić nazwę pakietu, wersję i certyfikaty podpisu oraz odcisk SHA-256 wymagany podczas weryfikacji dewelopera Androida. Plik pozostaje w przeglądarce.
Wejście
Wyjście
| Certyfikat | Znaleziono w |
|---|---|
| Nie ma jeszcze certyfikatów | |
| Uprawnienie |
|---|
| Nie ma jeszcze uprawnień |
Instrukcja
Co pokazuje
Otwórz plik aplikacji na Androida i sprawdź, kto go podpisał:
- Aplikacja: nazwa aplikacji, nazwa pakietu (np.
com.example.app), nazwa i kod wersji, minimalna wersja Androida, na której działa aplikacja, oraz docelowa wersja SDK. - Podpis: schematy podpisu używane przez plik APK oraz każdy certyfikat podpisujący wraz z odciskami SHA-256 i SHA-1, podmiotem, wystawcą, datami ważności, numerem seryjnym, kluczem publicznym i algorytmem podpisu. Certyfikat wspólny dla kilku schematów jest wymieniony tylko raz.
- Uprawnienia: uprawnienia, o które aplikacja prosi w swoim manifeście.
Oprócz zwykłych plików .apk narzędzie otwiera też kontenery, w których często udostępnia się aplikacje: .apks (bundletool), .xapk i .apkm. Odczytuje znajdujący się w nich bazowy plik APK i informuje, który to był plik.
Gdzie potrzebny jest odcisk SHA-256
Odcisk SHA-256 certyfikatu podpisującego identyfikuje, kto podpisał aplikację, a każda aktualizacja musi być podpisana tym samym kluczem.
- Weryfikacja dewelopera Androida: Google stopniowo, kraj po kraju, wprowadza wymóg, by aplikacje na certyfikowanych urządzeniach z Androidem pochodziły od zweryfikowanych deweloperów. Deweloperzy rejestrują każdą aplikację, podając jej nazwę pakietu i odcisk SHA-256 certyfikatu podpisującego, a to narzędzie pokazuje obie te wartości bezpośrednio z pliku APK.
- Interfejsy API Google i Firebase: Google Sign-In, klucze Google Maps ograniczone do aplikacji na Androida oraz Firebase wymagają odcisku SHA-1 lub SHA-256 klucza, którym podpisywana jest aplikacja.
- Sprawdzanie pobranego pliku: porównaj odcisk pliku APK z innego źródła z odciskiem publikowanym przez dewelopera lub z wersją, którą masz już zainstalowaną. Różne odciski oznaczają, że plik podpisał ktoś inny.
Jeśli aplikację podpisuje Google Play (Play App Signing), używany jest klucz, który Google przechowuje w imieniu dewelopera, więc pliki APK z Google Play pokazują ten klucz, a nie klucz przesyłania dewelopera.
Schematy podpisu w skrócie
- v1 (podpisywanie JAR): pliki podpisu w folderze META-INF, czyli pierwotny schemat. Aplikacje działające wyłącznie na Androidzie 7.0 i nowszym mogą go pominąć.
- v2: podpis obejmujący cały plik, zapisany w APK Signing Block i sprawdzany od Androida 7.0.
- v3: działa jak v2, ale z rotacją kluczy od Androida 9: aplikacja może przejść na nowy klucz podpisujący, a stary jest wymieniony w historii jej kluczy. Narzędzie pokazuje takie starsze certyfikaty jako „Wcześniejszy klucz”.
- v3.1: pozwala, by klucz po rotacji obowiązywał dopiero od Androida 13, dzięki czemu starsze urządzenia nadal widzą wcześniejszy klucz.
Warto wiedzieć
- Narzędzie odczytuje certyfikaty, ale nie weryfikuje podpisów ani nie sprawdza, czy plik został zmieniony po podpisaniu. Do tego użyj polecenia
apksigner verify --print-certsz Android SDK. - Nazwy aplikacji pochodzą z zasobów aplikacji. Jeśli zasoby używają kodowania, którego narzędzie nie potrafi niezawodnie odczytać, pole nazwy aplikacji pozostaje puste, zamiast pokazywać błędną nazwę.
- Pakietów Android App Bundle (
.aab) nie można zainstalować bezpośrednio i nie są one odczytywane; zbuduj z takiego pakietu plik APK za pomocą narzędzia bundletool. - Wszystko odbywa się w przeglądarce. Plik nie jest nigdzie przesyłany.